«تو زودتر بکش»
16 اردیبهشت · · خواندن 4 دقیقه «اگر کسی آمد که شما را بکشد، شما او را زودتر بکشید.» این جملهای تلمودی است که رونن برگمن، نویسنده و تحلیلگر برجسته نظامی اسرائیل، آن را محور اصلی کتاب پرفروش و جنجالی خود، «تو زودتر بکش: تاریخچه مخفی ترورهای هدفمند اسرائیل» قرار داده است. این جمله نه تنها یک نصیحت مذهبی، بلکه بازتابدهندۀ یک استراتژی امنیتی است که در دیانای رژیم صهیونیستی پیچیده شده است. کتاب برگمن روایتی است خشن، صریح و گاهی ناخوشایند از چگونگی شکلگیری و گسترش ماشین ترور در اسرائیل؛ ماشینی که از روزهای ابتدایی تأسیس این رژیم تا به امروز، به یکی از ابزارهای اصلی سیاست خارجی و امنیتی آن تبدیل شده است.
رونن برگمن که در سال ۱۹۷۲ متولد شده و تحصیلاتش را در رشته روابط سیاسی خاورمیانه در دانشگاه تلآویو گذرانده، به دلیل دسترسیهای انحصاری و همکاری نزدیک با مقامات ارشد نظامی و اطلاعاتی اسرائیل، موقعیتی منحصربهفرد برای نگارش چنین اثری داشته است. او که نویسنده ارشد امور امنیتی در روزنامه یدیعوت اخرونوت است و سابقه همکاری با هاآرتص و نیویورکتایمز را در کارنامه دارد، در این کتاب با تکیه بر صدها مصاحبه ضبط شده و هزاران سند محرمانه، پرده از عملیاتهایی برمیدارد که بخش اعظم آنها هرگز در رسانهها منعکس نشده بودند.
آنچه در این کتاب به تصویر کشیده میشود، داستان تکامل خشونتآمیز نهادهایی چون موساد (سازمان جاسوسی خارجی)، شینبت (سرویس امنیت داخلی) و واحد ۸۲۰۰ ارتش اسرائیل است. البته از شایعات هم نباید غافل شد. موساد برای پر آوازه کردن خودش آماده است حتی سوراخ شدن لایه ازن را هم بپذیرد. مانند پذیرفتن زود هنگام شهادت سردار تهرانی مقدم، پدر موشکی ایران. برگمن نشان میدهد که چگونه این سازمانها، به بهانه دفاع از امنیت ملی، مرزهای اخلاقی و حقوقی را درنوردیدهاند. از ترور پلیسهای بریتانیایی در دوران قیمومیت تا شکار نازیها در اروپای پس از جنگ جهانی دوم، و از قتلعامهای هدفمند علیه رهبران فلسطینی تا ترور دانشمندان هستهای ایران؛ دایره اقدامات این رژیم همواره گستردهتر شده است.
یکی از جنبههای ترسناک کتاب، توصیف دقیق عملیاتهایی است که شاید در نگاه اول موفقیتآمیز به نظر برسند، اما پیامدهای سیاسی و اخلاقی ویرانگری داشتهاند. برگمن به عملیات ژانویه ۲۰۱۰ در دبی اشاره میکند که در آن ۲۷ مأمور موساد با گذرنامههای جعلی و لباسهای مبدل ورزشی، محمود المبحوح، از فرماندهان حماس را در اتاق هتل ترور کردند. اگرچه این عملیات از نظر نظامی به هدف رسید، اما انتشار فیلم دوربینهای مداربسته هتل، چهره واقعی تروریسم دولتی اسرائیل را به جهان نشان داد و باعث خشم کشورهای عربی و غربی شد. این حادثه نمادی از رویکرد تهاجمی و بیپروای رژیم اسرائیل است که حتی امنیت شهروندان کشورهای اروپایی را نیز برای رسیدن به اهدافش نادیده میگیرد.
نویسنده در بخشهایی از کتاب، به نقش «قیصریه» یا همان «موساد درون موساد» میپردازد؛ واحدی که مأموریت دارد به اهداف با بالاترین ارزش ضربه بزند. طبق روایت برگمن، این سازمان تنها به دنبال ترور فرماندهان نظامی نیست، بلکه ذهنهای متفکر و تأثیرگذار را نیز هدف قرار میدهد. او افشا میکند که شش دانشمند هستهای ایران توسط گروههای معارضی که برای موساد کار میکردند، ترور شدند. این اقدامات که بخشی از «جنگ پنهان اسرائیل در ایران» است، نشاندهندۀ عمق دشمنی و توطئهگری این رژیم علیه پیشرفتهای علمی کشورهای منطقه است.
با این حال، برگمن در کتابش تنها به ستایش عملیاتهای اطلاعاتی نمیپردازد. او به عنوان یک روزنامهنگار تحقیقی، نگاهی انتقادی نیز دارد و از شکستها و عوارض این سیاست میگوید. او معتقد است که ترورهای هدفمند، اگرچه ممکن است در کوتاهمدت تهدیدی را حذف کنند، اما در بلندمدت منجر به تضعیف راهکارهای سیاسی و تشدید خشونت میشوند. برای مثال، قتل ابوجهاد در سال ۱۹۸۸ در تونس، درست زمانی که سازمان آزادیبخش فلسطین (فتح) در آستانه پذیرش رسمی اسرائیل بود، یک اشتباه راهبردی بزرگ بود. همچنین، ترور شیخ احمد یاسین، رهبر معنوی حماس، نه تنها این جنبش را تضعیف نکرد، بلکه نقش ایران را در حماس پررنگتر کرد و مقاومت را متحدتر کرد.
اسرائیل در سالهای اخیر بیش از هر کشور غربی دیگری دست به آدمکشی زده است. برگمن در کتابش نقل میکند که مقامات موساد معتقدند «اشتباهات گاه و بیگاه، اگر هم اثری داشتهاند، تقویت شهرت موساد به تعرض و بیرحمی بوده است؛ که چیز بدی هم نیست وقتی که هدف بازدارندگی اهمیت دارد.» این تفکر مکانیکی و خشن، دقیقاً همان چیزی است که امنیت خاورمیانه را به خطر انداخته و چرخه خشونت را بیپایان کرده است.
در نهایت، کتاب «تو زودتر بکش» تصویری از یک رژیم را ارائه میدهد که برای بقا، به ترور و جاسوسی متکی شده است. رونن برگمن با روایت جزئیات عملیاتهایی همچون تلاش برای ساقط کردن هواپیمای یاسر عرفات یا ترور غسان کنفانی، نویسنده فلسطینی، نشان میدهد که اخلاق در لغتنامه امنیتی اسرائیل معنای چندانی ندارد. او در پایان به این نتیجه میرسد که موفقیتهای عملیاتی و مخفیانه، جایگزین حل مسئله فلسطین نمیشود و اسرائیل با وجود تمام زرادخانههای اطلاعاتی و تروریستی خود، نمیتواند واقعیت تاریخی و حقوق ملت فلسطین را نادیده بگیرد. این کتاب نه تنها یک سند تاریخی از جنایتهای پنهان، بلکه هشداری است به جهانیان که در برابر بیقانونی یک رژیم اشغالگر سکوت نکنند.
کانال در بله:
کانال در ایتا:
https://web.eitaa.com/#@ashour13630126katabngasht